Zie wat onzichtbaar is (The Passion deel 7)

Na de Sabat gaan Maria en Maria Magdalena naar het graf toe. Ze willen graag nog even dicht bij Jezus zijn en in stilte afscheid nemen. Ze zien een grote steen die de ingang van het graf verspert en links en rechts staan twee gewapende mannen. Erg dichtbij kunnen ze helaas niet meer komen. Op een afstandje gaan ze zitten om te bidden. Zo zwart en duister als die berg is, zo zwart en duister lijkt het leven te zijn, denkt Maria. Maar langzaam komt de zon vanachter de berg tevoorschijn en zorgt voor een gouden rand die de wereld lijkt te omstralen. Maria zucht diep, ze weet het, ze is niet alleen. Hij heeft haar beloofd dat het allemaal goed komt.

Diepbedroefde moeder (The Passion deel 6)

Ze was erbij. Ze heeft het allemaal gezien. Hoe ze hem door de stad lieten lopen met een kruis op zijn rug. Hoe ze hem bespotten en met een kroon van doornen kroonden. Hoe ze hem een purperen mantel aandeden en dobbelden om zijn kleren. Hoe ze lachten toen ze een bordje op zijn kruis hingen met de tekst: Dit is Jezus, de koning van de Joden. Hoe ze zijn handen en enkels doorboorden met spijkers en hem, hoog boven de menigte, ophingen om te sterven. Haar zoon, haar kind. Tranen lopen over haar wangen. Verslagen is ze, alsof ze zelf door het zwaard geraakt is. Daar hangt hij, zijn hoofd gebogen, zijn lichaam levenloos. 

Kruisiging (The Passion deel 5)

Als ze de tuin verlaten verstommen hun stemmen. Bang zijn ze, om op te vallen in de straten. Bang dat ook zij zullen worden opgepakt. In de verte steken de torens van het paleis hoog boven de huizen uit. Daar in het paleis huist ook de rechtbank. Bij het paleis aangekomen, stelt Petrus voor dat hij naar binnen gaat om poolshoogte te nemen. Hij loopt door de hoge poort de binnenplaats op. Het is er een drukte van belang. Er zijn kennelijk al veel mensen afgekomen op de reuring rond Jezus. Dit soort nieuws gaat altijd als een lopend vuurtje door de stad. Er zitten verschillende groepjes mannen op de grond. In het midden staat een waterput met daaromheen wat stenen. Daar gaat Petrus zitten tussen de knechten, zodat hij niet te veel opvalt. Een dienstmeisje komt naar hem toegelopen en zegt: ‘Hé, jij hoort toch ook bij die Jezus?’ En Petrus zegt: ‘Nee joh, ik ken die man niet.’ Maar de man die naast hem zit zegt: ‘Ik heb je toch bij hem gezien vorige week.’ Maar Petrus antwoordt: ‘dat moet iemand anders geweest zijn.’ Er komt iemand aangelopen met een lege kruik. Als hij de kruik naast Petrus neerzet en hem begint te vullen, kijkt hij Petrus aan en zegt: ‘Jij bent toch één van de leerlingen van die Jezus die ze net naar binnen hebben gebracht?’ Petrus staat op, schopt de kruik met water om en roept: ‘Ik heb die vent nog nooit gezien!’

De kus (The Passion deel 4)

‘Mannen wordt wakker.’ roept Jezus en hij schut zijn leerlingen één voor één wakker.
‘De man die mij gaat uitleveren is vlakbij’.

Daar staat Judas. Met achter hem tientallen mannen met fakkels, knuppels en zwaarden.
Gedachten schieten onrustig door zijn hoofd. Nu kan hij niet meer terug. Wat zullen ze met Jezus doen? Een tijdje gevangen houden, meer kan het toch niet zijn. Of zou deze daad echt tot zijn dood leiden? Maar dat is dan toch niet mijn schuld. Ik zorg er alleen maar voor dat hij wordt opgepakt. Ik ben toch niet verantwoordelijk voor wat ze verder met hem van plan zijn? Verdomme, waarom is het ineens allemaal zo gecompliceerd geworden.

In de tuin van Getsemane (The Passion deel 3)

Na de maaltijd lopen ze gezamenlijk naar de tuin van Getsemane. Behalve Judas, die is inmiddels zijn eigen weg gegaan. De tuin ligt midden in de stad tegen een helling. Het is een ware oase van rust tussen de drukke straten van Jeruzalem. Hier hoor je de krekels kraken en kun je uren staren naar de hemel. Maar Jezus heeft geen oog voor de sterren, hij is terneergeslagen. Er zijn van die momenten dat de onzekerheid hem overvalt en dat hij het zelf ook niet meer weet. Niemand begrijpt wat er moet gebeuren. Heel soms heeft hij het gevoel dat hij niet helemaal alleen is. Vorige week nog, toen Maria Magdalena zijn voeten waste met haar tranen en ze daarna zalfde met kostbare olie. Zou zij hem wel begrijpen?
Of zijn eigen moeder, Maria. Hij denkt terug aan hun ontmoeting, een paar dagen geleden. ‘Ik moet gaan’, had hij gezegd. ‘Ik weet het’, had zijn moeder geantwoord en hij had gezien hoe een traan over haar wang rolde. ‘Ik weet dat je moet gaan. Maar ik wil niet dat je gaat. had ze gezegd. En ze had hem omhelsd en hij had haar getroost.
‘Blijf bij me. Blijf alsjeblieft bij me’ had ze hem gesmeekt.

Judas (The Passion deel 2)

Judas moet naar buiten. Zijn hart klopt in zijn keel. Zweet breekt hem aan alle kanten uit. Zou Jezus het weten? Waarom laat hij dat dan op zo’n klote manier merken.
Het lijkt erop dat Jezus zich al volledig bij de situatie heeft neergelegd. Nou, als je zo laf bent, dan vraag je er ook om! Hij zal hem wel eens een lesje leren.
Eerst liep hij altijd voorop met zijn grootse ideeën over de liefde en nu laat hij zijn beste vrienden, die hun leven voor hem zouden geven, in de steek. Hij heeft het alleen nog maar over het vreselijke lijden dat hem wacht en over de dood.
Judas zucht diep. Wat is er overgebleven van die man die hij een aantal jaar geleden leerde kennen? Van die man met een visie en een droom voor deze wereld! Van de man die hem inspireerde. De man waarvoor hij zijn geboortegrond heeft verlaten en die hij jaren lang met hart en ziel heeft gevolgd…

Het laatste avondmaal (The Passion deel 1)

De maan staat hoog aan de hemel. Johannes sluit de deur achter zich en gaat bij de anderen aan tafel zitten. Het is de eerste dag van Pesach en Jezus heeft hen uitgenodigd voor een gezamenlijke maaltijd. Over de lange tafel ligt een linnen kleed. In het midden staan dertien bekers en liggen een paar broden. Alles staat klaar voor een oud ritueel waarmee ze de uittocht van het volk Israël uit Egypte herdenken. Maar er hangt een vreemde sfeer. De laatste dagen praat Jezus alleen nog maar over de dood. Johannes begrijpt het niet. Er is werkelijk geen enkele dreiging. Waarom is Jezus zo negatief over de toekomst?