Lieve Kitty

Woensdag 29 maart 1944

Lieve Kitty,

Gisteravond sprak minister Bolkesteyn voor de Oranje-zender erover, dat er na de oorlog een inzameling van dagboeken en brieven van deze oorlog zou worden gehouden. Natuurlijk stormden ze allemaal direct op mijn dagboek af. Stel je eens voor hoe interessant het zou zijn, als ik een roman van het Achterhuis uit zou geven. Aan de titel alleen zouden de mensen denken, dat het een detectiveroman was.

Met het opwindende idee van een eigen roman viel ik later die avond in een onrustige slaap. Ik schrok wakker uit een vreemde droom toen het nog pikdonker was. En waar ik meestal mijn dromen gelijk vergeten ben, stond me deze droom nog helder voor ogen. Ik zal proberen het zo nauwkeurig mogelijk op te schrijven.

Er was kennelijk iets veranderd aan de situatie buiten, want Peter en ik zaten niet zoals nu in het achterhuis, maar liepen samen over de prinsengracht. De zon scheen en we genoten van een kaneelstok die we zojuist bij de kruidenier op de hoek hadden gekocht. Het leek alsof er helemaal geen oorlog meer was. Maar ineens veranderde de wereld om ons heen. De zon verdween achter dikke wolken en het luchtalarm begon te loeien. In de verte hoorden we het angstaanjagende geluid van Duitse bommenwerpers. Peter trok me aan mijn mouw mee naar een portiek om te schuilen. Het bleek de entree van een boekhandel te zijn.

Ik rook de geur van nieuwe boeken en kon het niet laten om Peter mee naar binnen te trekken. Eenmaal binnen zag ik een grote ruimte met meer boeken dan ik ooit bij elkaar had gezien. Langs de wanden stonden meterslange kasten met gekleurde ruggen en in het midden stonden tafels met daarop stapels boeken met felgekleurde omslagen, waarvan de meeste zeer realistische afbeeldingen hadden. Ik liep naar de afdeling waar met grote letters ‘literatuur’ boven de kasten geschreven stond. Zorgvuldig gleed mijn vinger langs de boeken totdat ik het zag staan: ‘Het Achterhuis, dagboeken van Anne Frank’. Mijn hart maakte een sprongetje van geluk. Maar nog voordat ik het kon openslaan werd mijn aandacht getrokken door het boek dat direct naast de mijne stond. Het boek was omringd door een stralende gloed en ik moest het wel pakken. Op het kaft prijkte de titel ‘Chiara’s Droom’. Ik drukte het tegen mijn hart en wist zonder het gelezen te hebben precies waar dit boek over ging. Het ging over een meisje dat leefde in de Middeleeuwen en dat helemaal vrij was, zo vrij als een vogel. Dit meisje vluchtte vanuit die vrijheid naar een plek waar ze de rest van haar leven opgesloten zou blijven. En pas daar werd ze werkelijk gelukkig. Het was de omgekeerde wereld.

Toen werd ik wakker met een diep besef dat het niets uitmaakt dat we hier in het Achterhuis opgesloten zitten. Want iedereen die bang, eenzaam of ongelukkig is, kan het beste naar buiten gaan, naar een plek waar hij helemaal alleen is, alleen met de hemel, de natuur en God. Want pas dan voelt men dat alles is zoals het moet zijn en dat God ons in de eenvoudige, maar mooie natuur gelukkig wil zien. En als men niet daadwerkelijk de natuur in kan omdat de buitenwereld levensgevaarlijk is, dan is onze verbeeldingskracht minstens zo effectief. Want echte vrijheid zit diep van binnen.

Je Anne

U hoort nog van ons

Het was in het jaar 1616, dat Artemisia met een map vol werk door de straten van Florence liep. Vastbesloten om haar talent aan het licht te brengen. Ze wist dat het niet gemakkelijk zou worden. Ten slotte was er nog nooit een vrouw toegelaten tot de Academie van Florence. Het was een mannenwereld, waarin geen plaats was voor het talent van een vrouw. Toch was het haar gelukt om de commissie van toelating naar haar werk te laten kijken. Niet alleen haar oom Aurelio Lomi, maar zelfs Galileo Galilei had een goed woordje voor haar gedaan. De afgelopen maanden had ze Galileo meerdere malen ontmoet. Ze vond het geweldig om met hem te filosoferen en om het heersende bekrompen beeld van de wereld even helemaal te vergeten en haar fantasie de vrije loop te laten.

Wie was Chiara eigenlijk?

Homo universalis in een habijt

Ergens in een klooster in Duitsland leefde rond 1150 een benedictijnse abdis met de naam Hildegard von Bingen. Zij was onder meer actief op het gebied van religie, kosmologie, wetenschappen, filosofie, muziekcompositie, poëzie, plantkunde en linguïstiek. Zij was de eerste componiste uit de geschiedenis van de klassieke muziek die bij naam bekend is. Al met al kunnen we haar met recht een Homo universalis noemen; een duizendpoot.

Gehuld in een sluier van legendes

Wie was Maria Magdalena? Er zijn zoveel onderzoeken en studies gedaan naar deze bijzondere vrouw die leefde in de tijd van Jezus. En nog steeds is Maria Magdalena gehuld in een sluier van legendes. Sinds de eerste geschriften hebben mensen haar levensverhaal gevormd. Wij hebben haar gemaakt, zoals we haar graag wilde zien. In elke tijd vertelde Maria Magdalena een eigen verhaal, passend bij de cultuur en zoektocht van die tijd. Wat heeft zij ons vandaag dan te vertellen?

Maria en haar geheim van de liefde

Maria is door de eeuwen heen op vele manieren door de mensen beleefd. Zij is de moeder van Jezus, de koningin van de hemel, de moeder van God, de heilige maagd, het heilig hart, de rozenkrans en de vrouw van de smarten. Maar de Maria die mij het meest aanspreekt is de oermoeder maria. Vaak afgbeeld met haar kind Jezus op schoot. Maria en haar geheim van de liefde. 

Giovanni Battista Salvi da Sassoferrato (1609-1685)

Een vrouw met passie

Ze had niet alleen een passie voor het schilderen, maar een passie voor het leven. Ondanks de heftige gebeurtenissen (of moet ik zeggen dankzij) kon ze de passie die ze voelde in haar hart, vertalen naar het doek. Gevoed met schildertechnieken van haar vader Orazio Gentileschi en geïnspireerd door het claroscuro van Caravaggio heeft zij op een aangrijpende en confronterende manier bekende verhalen verbeeld.