Schrijversgeluk

Het is de ergste nachtmerrie van een schrijver: er achter komen dat een deel van wat je geschreven hebt, is verdwenen in het digitale luchtledige. In blinde paniek probeer ik de zoekgeraakte bestanden te traceren, maar tot mijn grote ergernis blijkt de automatische back-up niet zo betrouwbaar als ik dacht.

Adem in, adem uit. Ik probeer mezelf gerust te stellen en te kalmeren met bemoedigende woorden en hoopvolle gedachtes. Als het dan weg is, dan was het vast nog niet goed genoeg en is dit een kans om een nog mooier of beter einde te schrijven. En als het dan de bedoeling is dat ik het opnieuw schrijf, dan ben ik heel nieuwsgierig naar wat mijn muzen voor mij in petto hebben. Wonder boven wonder val ik die avond gewoon in slaap. De volgende morgen blijkt de nachtmerrie werkelijkheid.

Grenzeloos vertrouwen

Ik schrijf een spirituele historische roman over Clara van Assisi, waarmee ik eind 2013 hoop te debuteren. Een jaar lang zal ik korte stukjes uit mijn manuscript met jullie delen en bespreken. Het eerste citaat komt uit een scene die de situatie beschrijft waarmee het verhaal van Chiara meestal begint: het moment dat zij ervoor kiest om haar ouderlijk huis te verlaten en te vluchten naar Portiuncula, waar Franciscus en een aantal andere broeders haar opwachten. Het begin van haar kloosterleven.

‘Het was Palmpasen. De lucht was zwanger van de geur van nieuw leven. Chiara was gespannen. De keuze was gemaakt. Ze kon en wilde niet meer terug. De afgelopen maanden hadden in het teken gestaan van haar verloving. Maar Chiara wilde niet trouwen. Diep van binnen wist ze dat dát niet haar bestemming was.’

Ik spreek tot mijn gezegende ziel

Het is 11 augustus 1253. Het is vroeg in de ochtend en buiten in het al drukkend warm. In het klooster van San Damiano is het stil. Op een bed in de slaapzaal ligt Chiara, ze is moe. Om haar heen zitten een aantal broeders die ze goed kent en een paar van haar dierbare zusters.

Zo stil als het nu is, zo opgetogen was de stemming gisteren nog. Gisteren kwam er een bericht van de paus dat de levensvorm, die Chiara opstelde voor alle vrouwen die haar voorbeeld willen volgen, is goedgekeurd. Met beide handen omklemde ze het papier en bracht het naar haar mond om het te kussen. Haar missie is volbracht. Ze kan rustig sterven.

Water vol van liefde en vrede

Het is de plek waar het allemaal gebeurde, de plek waar het leven van Chiara zich afspeelde en dus ook de plek waar het in mijn boek allemaal om draait. Het is een hele bijzondere plek, een beladen plek. Al eeuwen lang is er via een weg van contemplatie een direct lijntje met boven. En dat voel je als je er bent.

Ik ben tijdens mijn pelgrimage naar Assisi, twee weken geleden, drie keer naar San Damiano toegeweest. De eerste keer was een soort kennismaking, de tweede keer was een intense ontmoeting en de derde keer was een afscheid. Ik vertel jullie graag over mijn ervaringen.

Tussen een idee en een boek

Sinds twee maanden ben ik bezig aan mijn eerste boek.  Het wordt een historische spirituele roman over een vrouw met een visie, die leefde in de hoge middeleeuwen.

De periode tussen het eerste idee en het moment dat een boek gepubliceerd wordt kan een hele interessante periode zijn.Via mijn blog zal ik mijn activiteiten, ervaringen en vorderingen ten aanzien van mijn boek delen met mijn volgers. Ben je benieuwd naar het proces van het schrijven van een boek of naar de achtergronden en het onderzoek dat ik voor mijn boek doe? Volg mij dan door in de rechterbalk je email adres achter te laten en je krijgt regelmatig een verslag van mijn belevenissen. Deze belevenissen zal ik niet openbaar publiceren, maar alleen delen met de selecte groep van volgers. Je bent van harte welkom!

Wat kun je dan zo al verwachten de komende tijd. Allereerst een verslag van mijn retraite in een clarissenklooster volgende week. Daarnaast een verslag van mijn bezoek aan Assisi in de eerste week van dit jaar, waar een middeleeuws feest, Calendomaggio genaamd, gevierd wordt. Onderzoek naar muziek in de Middeleeuwen, onderzoek naar de geneeskunst in die tijd en specifiek de ziekte MS. Onderzoek naar speelgoed en de positie van kinderen, enz. En er zullen nog vele andere onderwerpen de revue passeren. Voldoende om te delen, dus..

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Betty Franke schrijft proza en gedichten onder het pseudoniem ArtemisiA, een inspiratiesite voor mensen die op zoek zijn naar een diepere zin van dit leven of spiritualiteit en die geïnteresseerd zijn in wat kunst, muziek, poëzie en proza ons daarover kunnen vertellen.