Ruïne in het water
Ik kan je zien
en toch ook niet
een donkere schim
die afsteekt tegen de
door de zon beschenen
en vanuit het water
omhoog rijzende toppen
Glinsterende golven
omringen jou
en laten door hun eigen glans
jou doffer lijken dan je bent
Ooit was je mooi
en een veilige plaats
nu ben je alleen nog maar
een ruïne in het water
ArtemisiA
Bovenstaand gedicht vond ik terug in een oud schetsboekje.
Ik schreef het in 1999 tijdens een vakantie aan het Lago Maggiore.
